| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شعر |
|
خداوندبدون رنج بدون خنده بدون اندوه و افتاب بدون باران وعده نداده است اما توان پایداری در ان روزها وعده ی تسلی پس از اشک و چراغ راه را داده است .
مشکلات مانند دست اندازهای جاده اند. کمی از سرعت تان کم میکند اما از جاده های صاف بعد از ان لذت خواهد برد. زیاد روی دست انداز ها توقف نکنید. به حرکتتان ادامه دهید !
وقتی ناراحتید از این که به چیزی که می خواستید نرسیدید محکم بنشینید و خوشحال باشید زیرا خداوند در فکر چیز بهتری برای شماست.
وقتی اتفاقی برای تان می افتد چه خوب چه بد به معنایش فکر کنید در پشت اتفاقات زندگی منظوری نهفته است که به شما یاد میدهد چه طور بیشتر بخندید وسخت گریه نکنید.
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و ششم آبان 1386ساعت 0:18 توسط الناز |
|
غروب است. غروبی دردناک و غم انگیز... به غروبهایی که گذرانده ام می اندیشم . سینه من لبریز از اندوههای نا شناس است ولی دریغ و درد که نمی توانم بگریم. اینک تنهایی تیر مرگبار اندوه از کران تا کران زندگی ام حکومت می کند و هر لحظه غبارها غلیظ تر می گردد. قلب ارزوهای من دیگر نمی طپد...
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386ساعت 3:15 توسط الناز |
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و نهم مرداد 1386ساعت 2:46 توسط الناز |
|
|
باز ایینه ی خورشید از ان اوج بلند
راست بر سنگ غروب امد و اهسته شکست شب رسید از ره و ان ایینه خرد شده شد پراکندهو در دامن افلاک نشست
تشنه ام امشب اگر باز خیال لب تو خواب نفرستد و از ره سرابم نبرد کاش از عمر شبی تا به سحر چون مهتاب شبنم زلف ترا نوشم و خوابم نبرد
روح من در گرو زمزمه ای شیرین است من دگر نیستم ای خواب برو حلقه مزن این سکوتی که تورا می طلبد نیست عمیق وه که غافل شده ای از دل غوغایی من .
می رسد نغمه ای از دور به گوشم ای خواب مکن این نغمه ی جادو را خاموش مکن زلف چون دوش رها تا با سر دوش مکن ای مه امروز پریشان ترم از دوش مکن .
در هیاهوی شب غوزده با اخترکان سیل از راه دراز امده را همهمه ای است برو ای خواب برو عیش مرا تیره مکن خاطرم دستخوش زیرو بم زمزمه ای است
چشم بر البرز سیه دوخته ام روح من منتظر امدن مرغ شب است عشق در پنجه ی غم قلب مرا می فشرد با تو ای خواب نبرد من و دل زین سبب است
مرغ شب امد و در لانه تاریک خزید نغمه اش را به دلم هدیه کند بال نسیم اه... بگذار که داغ دل من تازه شود روح را نغمه ی همدرد فتوحی است عظیم .
.
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 0:34 توسط الناز |
|
|
نشسته اندملخ های شک به برگ یقینم ببین چه زرد مرا می جوند سبزترینم
ببین چگونه مرا اب کرد خاطره هایی که در یکایکشان می شد افتاب ببینم
شکستنی شده ام اعتراف می کنم اما زجنس شیشه عمر تو ام مزن به زمینم
ببین چه سخت می رسنددستهای من و تو که تو همیشه همانی و من همیشه همینم. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هشتم خرداد 1386ساعت 13:1 توسط الناز |
|
|
برگورهای سیه بوته های عشق پژمرد و غنچه های امید گذشته مرد در حیرتم هنوز که ایا چگونه بود ان روز ها که مرد و ترا جاودانه برد
خوابی گذر نکرد دریغا گذر نکرد در چشم من شبان سیه بی خیال تو ای ان که دل به رنج غریبی سپرده ای گریم به حال خویش و نگریم به حال تو
یاد ارمت هنوز ای امید دور ! ای انکه در زوال تو بینم زوال خویش چون بنگرم هنوزدر انبوه روز ها یاد اورم ورود تو را در خیال خویش :
گویی در ان غروب بهاری گشوده شد درهای تنگ معبد تاریک خاطرات همراه با بخور خوش و زخمه های چنگ در دل طنین فکند مرا ضربه های پات
با من چنان به مهر در امیختی که بخت چون در تو بنگریست لب از شکوه ها بدوخت وان قطره نگاه تو چون در دلم چکید چون اشگ گرم شمع مرا زندگی بسوخت !
اینک تو نیز رفتی و بر گور روزها شمعی زیاد روشن خود بر افروختی ای افتاب عمر در این وادی غروب هر سو مرا کشاندی و لب تشنه سوختی
بازا که بی فروغ تو این روزهای تار بر من چنان گذشت که بگذشت شام من ای دیو شب ! فرشته خورشید را بکش تا صبحدم دوباره نیاید به بام من !
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پانزدهم فروردین 1386ساعت 2:26 توسط الناز |
|
|
سلام دوستان این اخرین شعریه که تو سال ۱۳۸۵ اپ میکنم
واسه همتون ارزو میکنم که سال خوبی داشته باشید و همیشه خوب و سالم و ابی باشید. با ارزوی موفقیت واسه همه دوستان.
جسم خسته ام را دریاب ! که به دستهای نوازشگر تو محتاج است روح سرکش و طغیانگرم را ارام کن که در پی ات شبها بی قرار و بی تاب است قلب پر تپشم را حس کن که برای رسیدن به تو چه نا منظم در سینه ام در تقلاست چشم های غمگینم را ببین ! که پیوسته برای دیدنت عاشقانه در انتظار است... بغض گلویم را بگیر که این همان درد و دوری و دلتنگی به معبود است اتش این وجود نگرانم را خاموش کن که افت بزرگی از حسد در تن ضعیف و بیمارم است. و به من اطمینان ببخش... که قلب تو تا ابد به دنبال من است...
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و هشتم اسفند 1385ساعت 0:8 توسط الناز |
|
|
واژه غریبی است... واژه ای که روزها یا شایدم ماههاست با ان خو گرفتم... که چه سخت است انتظار... هر صبح طلوعی دیگر است بر انتظار فرداهای من! خواهم ماند تنها در انتظار تو چرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو نمی دانم ؟ شاید که روزی بخوانند بر تو عشق مرا... می دانم روزی خواهی امد می دانم... گریان نمی مانم خندانم برای ورودت ای عشق وقتی به یادت می افتم به یاد خاطراتت نامه هایت را مرور میکنم یک بار.....نه..... بلکه صد ها بار وجودم راسراسرعشق فرا میگیرد... و اشک شوق به گونه هایم روانه می شود... تنها می گویم همیشه در قلب منی !!!!!!! می دانم که باز خواهی گشت.............. می دانم! به یاد لحظات خوش انتظار و تنهایی ... به یاد او و تقدیم به او...
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385ساعت 1:4 توسط الناز |
|
|
به دیدارم بیا هر شب
در این تنهایی تنها و تاریک خدا مانند دلم تنگ است بیا ای روشن ای روشنتر از لبخند شبم را روز کن در زیر سر پوش سیا هیها دلم تنگ است بیه بنگر چه غمگین غریبانه در این ایوان سر پوشیده وین تالاب مالامال دلی خوش کرده ام با این پرستوها و ماهیها و این نیلوفر ابی و این تالاب مهتابی شب افتادست و من تنها و تاریکم و در ایوان و در تالاب من دیریست در خوابند پرستوها و ماهی ها . ان نیلوفر ابی بیا ای مهربان با من ! بیا ای یاد مهتابی ! |
|
+ نوشته شده در
جمعه هجدهم اسفند 1385ساعت 23:6 توسط الناز |
|
 |
|
+ نوشته شده در
شنبه دوازدهم اسفند 1385ساعت 9:18 توسط الناز |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
اه از ان روزی که ما دل را به دریا باختیم
زیر باران خانه ای سقفی پناهی ساختیم...... |
| نوشته های پیشین |
|
آبان 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 |
|
RSS
|
